Home » Οι Μικροί Ρεπόρτερ Δίπλα σε έναν Εκπληκτικό Ολυμπιονίκη. Τον Παύλο Κοντίδη.
Μικροι Ρεπορτερς Οι Μικροι Μας Φιλοι

Οι Μικροί Ρεπόρτερ Δίπλα σε έναν Εκπληκτικό Ολυμπιονίκη. Τον Παύλο Κοντίδη.

Παιδιά από διάφορα Δημοτικά Σχολεία της Κύπρου, μαζί με το γάλα Αχναγάλ, ανέλαβαν καθήκοντα «φτασμένου» δημοσιογράφου και άρχισαν τις ερωτήσεις.

Πρώτα συμπλήρωσαν την αίτηση στο www.gonioscy.com, επιλέχθηκαν, ήρθαν, φόρεσαν τη στολή των Μικρών Ρεπόρτερ, που είχε ετοιμάσει για αυτά το γάλα Αχναγάλ, και έβαλαν απέναντί τους, αυτή τη φορά τον ολυμπιονίκη μας, Παύλο Κοντίδη.

Ανδριάνα Γερασίμου:  Τι διαφορετικό έχει η ιστιοπλοΐα από τα άλλα αθλήματα και τη διάλεξες;

Παύλος Κοντίδης: Η ιστιοπλοΐα είναι ένα άθλημα που καθημερινά σου χαρίζει διαφορετικές εμπειρίες. Είναι ένα άθλημα που εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες. Παίζει ρόλο ο άνεμος, η θάλασσα, τα μικρά ή τα μεγάλα κύματα… Γι’ αυτό μου αρέσει επειδή αυτό το άθλημα δεν είναι μονότονο.

Α.Γ: Αν της γυναίκας σου δεν της αρέσει η θάλασσας τι θα έκανες;

Π.Κ: (Πάρα πολλά γέλια) Πρώτη φορά θα απαντήσω σε τέτοια ερώτηση. Προφανώς για να είναι γυναίκα μου πρέπει να της αρέσει η θάλασσα, επειδή η θάλασσα είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Νομίζω πως σε όλους τους Κύπριους αρέσει η θάλασσα. Την θάλασσα πρέπει να την αγαπούμε και να τη σεβόμαστε. Έχει πολλά να μας προσφέρει.

Κυριακή Τζιαλλή:  Αν δεν ήσουν ιστιοπλόος, με ποιο άλλο άθλημα θα ήθελες να ασχολείσαι;

Π.Κ: Μου αρέσει πολύ το τένις, αν και δεν ξέρω να παίζω τένις. Θα ήθελα να ήμουν τενίστας αν δεν ήμουν ιστιοπλόος. Το τένις παίζεται σε 3 διαφορετικές επιφάνειες και έχει αυτή τη διαφορετικότητα που έχει και η ιστιοπλοΐα. Τα τουρνουά και τα παιχνίδια κρατάνε περίπου τον ίδιο χρόνο με της ιστιοπλοΐας και μου αρέσει.  

Κ.Τ: Όταν κάνεις ιστιοπλοΐα σε άλλες χώρες δεν φοβάσαι μήπως στη θάλασσα έχει καρχαρίες;

Π.Κ: Έχω δει καρχαρίες στους αγώνες μου. Όχι όμως μεγάλους. Προσωπικά δεν είναι κάτι που με φοβίζει. Υπάρχει λίγο άγχος, αλλά μέχρι εκεί. Το 2011 που ήμουν στην Δυτική Αυστραλία για το παγκόσμιο πρωτάθλημα, την ώρα που κάναμε την εγγραφή μας έδωσαν να υπογράψουμε ένα χαρτί ότι αναλαμβάνουνε την ευθύνη επίθεσης από θαλάσσια όντα. Εννοούσαν τους καρχαρίες. Μια μέρα που είχαμε ρεπό, οι λευκοί καρχαρίες ήταν γύρω από το λιμάνι. Οι αρχές δεν μπορούσαν να τους πειράξουν, γιατί είναι είδος προς εξαφάνιση.

Φωτεινή Τζιαλλή: Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την ιστιοπλοΐα;

Π.Κ: Είναι και ο πατέρας μου ιστιοπλόος. Από μικρός μου άρεσε να ασχοληθώ και εγώ. Έτσι τον Μάιο του 1999 ξεκίνησα ιστιοπλοΐα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη μέρα που μπήκα στο σκάφος τύπο Optimist, είναι σαν μια μικρή μπανιέρα. Δεν είχε καθόλου αέρα και μου ζητήθηκε να πάω μέχρι την πρώτη σημαδούρα. Μπορεί να έκανα και μια ώρα. Εκείνο το βράδυ που ξάπλωσα για να κοιμηθώ συνέχισα μηχανικά της κινήσεις της άσκησης. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ.  

Φ.Τ: Πώς έγινες τόσο καλός ιστιοπλόος;

Π.Κ: Είχα ένα όραμα. Όταν πήγα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 να παρακολουθήσω με τον πατέρα μου ιστιοπλοΐα, ονειρεύτηκα να αγωνιστώ και εγώ σε Ολυμπιακούς Αγώνες και ονειρεύτηκα να κερδίσω ένα μετάλλιο. Αυτό το όνειρο ήταν ο φάρος που όποτε είχα δυσκολίες μου φώτιζε τον δρόμο μου για να συνεχίσω. Βέβαια δούλεψα σκληρά, είχα τους σωστούς ανθρώπους γύρω μου, είχα θέληση, προσπαθούσα να μαθαίνω τα μαθήματα του σχολείου από την παράδοση στην τάξη, ώστε να μην έχω διάβασμα στο σπίτι και να μου μένει περισσότερος χρόνος για προπόνηση.

Αντριάνα Ιωάννου: Κουράζεσαι για να νικήσεις;

Π.Κ: Η κούραση είναι μέρος της προπόνησης και του αγώνα. Αυτό σημαίνει αθλητισμός. Η ιστιοπλοΐα όμως συνδυάζει και σωματική αλλά και νοητική κούραση. Η κούραση αυτή αρέσει στους αθλητές. Γιατί αντιλαμβάνονται πως ξεπερνούν τα όριά τους. Πιστεύω πως δεν υπάρχουν όρια που δεν ξεπερνιούνται. Τα όρια τα δίνουμε εμείς με το μυαλό μας. Αν καταφέρουμε να κάνουμε το μυαλό μας να είναι μαζί μας θα είναι ο καλύτερος μας φίλος.

Α.Ι: Σου αρέσει να συναγωνίζεσαι;

Π.Κ: Σίγουρα μου αρέσει ο ανταγωνισμός. Τις περισσότερες φορές που αγωνίζεσαι δεν κερδίζεις. Αυτό που απολαμβάνω ως αθλητής είναι η πρόκληση, ο ανταγωνισμός με αθλητές από όλο τον κόσμο.

Σεμέλη Ζησίμου: Ποιος σε ενθάρρυνε να ασχοληθείς με την ιστιοπλοΐα;

Π.Κ: Μπορεί για αρχή να με ενθάρρυνε ο πατέρας μου που είναι ιστιοπλόος αλλά στην πορεία χρωστάω την επιτυχία μου και στους δύο μου γονείς. Με στήριξαν πνευματικά και οικονομικά και πίστεψαν σε μένα. Αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας. Το να πιστέψει κάποιος σε σένα.

Σ.Ζ: Ποιο μέρος του κόσμου σου αρέσει και γιατί;

Π.Κ: Μου αρέσει η Κύπρος και την επιθυμώ. Ο Θεός μας έδωσε ένα υπέροχο δώρο. Ένα νησί με ωραίο καιρό, μικρές αποστάσεις, ωραίο φαγητό και όμορφες τοποθεσίες. Εκτός από την Κύπρο μου αρέσει το Μαϊάμι, η Ρώμη, η Αθήνα αλλά και όλες οι θάλασσες που έχω αγωνιστεί και έχω κερδίσει.

Εβελίνα Ζησίμου: Με τι ασχολείσαι στον ελεύθερο σου χρόνο;

Π.Κ: Δεν υπάρχει πολύς ελεύθερος χρόνος. Όταν βρίσκω λίγο χρόνο προσπαθώ να κάνω κάποια απλά πράγματα που με βοηθούν να επαναφορτίσω τις δυνάμεις μου. Όπως το να βρίσκομαι με φίλους και συγγενείς, να ακούω την αγαπημένη μου μουσική, να διαβάζω ένα βιβλίο ή να πηγαίνω κοντά στην θάλασσα για χαλάρωση.   

Εβελίνα Ζησίμου και Γιώργος Γιώρκατσος: Ποιες είναι οι διατροφικές σου συνήθειες και τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα προπόνησής σου;

Π.Κ: Για ένα πρωταθλητή είναι πολύ σημαντική η διατροφή του. Προσπαθώ να τρώω από όλα γιατί το σώμα μου δέχεται μεγάλες πιέσεις και χρειάζεται τα συστατικά από όλα τα είδη των τροφών. Επιλέγω όμως πιο υγιεινούς τρόπους μαγειρέματος των φαγητών. Η προπόνηση ξεκινάει το πρωί με 2 ώρες ποδήλατο ή γυμναστήριο, ακολουθεί η προπόνηση στη θάλασσα, που είναι συνήθως τρίωρη και κλείνει η μέρα πάλι στο γυμναστήριο για ποδήλατο ή διατάσεις. Ακόμα και το πότε θα ξεκουραστείς και το πώς είναι μέρος της προπόνησης. Άρα κατά κάποιο τρόπο η προπόνηση μου είναι 24ωρη.

Γιώργος Γιώρκατσος: Ποιο ήταν το πιο σημαντικό μετάλλιο στην πλούσια καριέρα σου;

Π.Κ: Το Ολυμπιακό Μετάλλιο του 2012 έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Πάντα θα μου χαρίζει συναισθήματα περηφάνιας και συγκίνησης. Αλλά και τα δύο παγκόσμια μετάλλια, του 2017 και 2018 με τον δικό τους τρόπο μου έδωσαν κάτι το πολύ ξεχωριστό. Εξαιτίας τους το 2018 ψηφίστηκα ως ο καλύτερος ιστιοπλόος του κόσμου σε όλες τις κατηγορίες. Κάτι που είχα ονειρευτεί από μικρό παιδί.

Φλωρεντία Μαρία Χατζηοδυσσέως: Τι δώρα ζητούσες από τον Άγιο Βασίλη όταν ήσουν 6-7 χρονών;

Π.Κ: Σε εκείνη την ηλικία ζητούσα παιχνίδια για την παιχνιδό-κονσόλα μου. Αργότερα ζητούσα από τον Άγιο Βασίλη πράγματα που είχαν να κάνουν με την ιστιοπλοΐα. Ένα πανί, κάτι για το ποδήλατο…

Φ.Μ.Χ:   Τι σου άρεσε να ντύνεσαι στα καρναβάλια και γιατί;

Π.Κ: Όταν ήμουν 14ων ντύθηκα Μπάνκα. Ένα τέρας με πράσινα μαλλιά. Τη στολή την είχε ράψει η μητέρα μου. Αλλά γενικά μου αρέσουν οι σούπερ ήρωες ή κάτι που να έχει σχέση με τη θάλασσα.

Αντρέας Σταυρινίδης: Σε ποιο άτομο οφείλεις την επιτυχία σου;

Π.Κ: Εγώ είμαι υπεύθυνος για την επιτυχία μου. Όμως εκτός από τους γονείς μου, που με στήριξαν, σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι προπονητές που είχα γύρω μου. Χωρίς αυτούς αλλά και τη δική μου θέληση και πείσμα δεν θα μπορούσα να πετύχω.    

Α.Ζ: Πώς επηρεάστηκε ο χαρακτήρας σου από τις παγκόσμιες επιτυχίες σου;

Π.Κ: Από αυτά που λένε οι γύρω μου, δεν επηρεάστηκα. Και αυτό θέλω να πιστεύω. Γιατί δεν χρειάζεται να αλλάξεις τη φόρμα της επιτυχίας όταν πετυχαίνεις. Κατάφερα αυτά που κατάφερα  με το να είμαι ένας χαμηλών τόνων άνθρωπος. Αν άλλαζα τον χαρακτήρα μου μετά την αναγνώρισή μου και δεν άκουγα τις συμβουλές των γύρω μου τότε θα οδηγούμουν με μαθηματική ακρίβεια στην αποτυχία.

Μαρία Θεοχάρους: Πώς ένιωσες τη στιγμή της βράβευσης με το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 2012;

Π.Κ: Ξέρω πόσο πλούσια είναι η ελληνική γλώσσα αλλά να περιγράψω ακριβώς αυτό που ένιωσα είναι πάρα πολύ δύσκολο. Ένιωσα περηφάνια, ανατριχίλα… Λες και έπαιζε γρήγορα στο μυαλό μου ένα βίντεο με όλες τις δυσκολίες που πέρασα. Την ώρα που υψωνόταν η κυπριακή σημαία συνειδητοποίησα ότι άξιζαν όλα αυτά που πέρασα για να φτάσω στο βάθρο.

Μ.Θ: Είσαι περήφανος για ό,τι έχεις καταφέρει;

Π.Κ: Ναι είμαι περήφανος. Και όταν βλέπω νεαρά παιδιά σαν εσάς να θέλουν να ξεκινήσουν ιστιοπλοΐα, νιώθω μια γλυκιά ευθύνη. Το όνειρό μου είναι μια μέρα να δω τις θάλασσες της Κύπρου γεμάτες με πανιά. Και όταν σταματήσω την ιστιοπλοΐα να βοηθήσω με τις γνώσεις μου όσους θέλουν να ασχοληθούν με αυτό το άθλημα.

Μαρίνα Κυριακή Χαραλάμπους: Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα στις smarties;

Π.Κ: (Πολλά γέλια) Το κίτρινο. Ξέρεις γιατί; Γιατί είναι παρόμοιο χρώμα με αυτό του χρυσού μεταλλίου.

Μ.Κ.Χ: Ποιο είναι το αγαπημένο σου γλυκό και φαγητό;

Π.Κ: Είναι πολύ δύσκολο να πω ένα φαγητό μόνο. Θα πω δύο. Τα σουβλάκια και τα γεμιστά. Και από τα γλυκά το αγαπημένο μου με διαφορά είναι το παγωτό.

Ίρις Τσαγγαρά: Πώς αντιμετωπίζεις τις φορές που δεν πηγαίνουν όλα όπως τα περιμένεις;

Π.Κ: Γενικά στη ζωή, τις περισσότερες φορές τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα προγραμματίζεις. Κάποιοι ονομάζουν αυτές τις φορές αποτυχίες. Εμένα δεν μου αρέσει αυτή η λέξη. Αποτυχημένος είναι αυτός που σταματά να προσπαθεί. Εγώ τις λέω «ανεπιτυχή αποτελέσματα». Από αυτά τα ανεπιτυχή αποτελέσματα εγώ παίρνω μαθήματα και μάλιστα σπουδαιότερα από αυτά που παίρνω από τις επιτυχίες. Είναι αυτές οι στιγμές που σε αναγκάζουν να έχει αυτοβελτίωση. Είναι οι πιο σημαντικές στιγμές. Στόχος μου καθημερινά είναι να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.

Ι.Τ: Ήσουν καλός μαθητής στο σχολείο; Σου άρεσε;

Π.Κ: Ήμουν καλός μαθητής. Τελείωσα το Grammar School με 94 από τα 100. Μου άρεσαν πολύ τα Μαθηματικά. Μάλιστα στα Μαθηματικά έχω πάρει παγκόσμιο βραβείο σε εξετάσεις. Μου άρεσε να βρίσκω ερωτήσεις, που να μην μπορώ να τις λύσω. Όσο πιο πολύ δυσκολευόμουν τόσο πιο πολύ μου άρεσε. Γενικά μου αρέσει η πρόκληση ως άνθρωπος γι’ αυτό επέλεξα την ιστιοπλοΐα και τον πρωταθλητισμό.